Dahil hindi bumalik si Don Pedro, sumunod si Don Diego. Pareho ang nangyari — narinig ang awit, nakatulog, at naging bato rin.
Upang matiyak na tama ang iyong mada-download na PDF, narito ang checklist:
| Nilalaman | Dapat na Presente |
| :--- | :--- |
| Pamagat: "Ibong Adarna" | ✅ |
| May introduksyon o kasaysayan ng korido | ✅ |
| Nakasulat sa kasalukuyang Filipino (hindi masyadong lumang Tagalog) | ✅ |
| Kumpleto ang 15 hanggang 17 na kabanata | ✅ |
| May listahan ng mga tauhan at talasalitaan | ✅ |
| Wastong baybay (hal. "diri" nagiging "dito", "yaon" nagiging "iyon") | ✅ |
Matapos ang maraming pagsubok, nakatakas si Don Juan at nakabalik sa Berbanya sa tulong ng isang mahiwagang kabayo at ibon. Nakita niya si Maria Blanca na pilit na pinakakasal kay Don Pedro. Sa gitna ng kasalan, dumating si Don Juan at inihayag ang katotohanan.
Isang gabi, si Haring Fernando ay dinaig ng isang kakaibang sakit. Hindi makatulog, nanghihina, at tila may sumpa sa kanyang katawan. Tinawag niya ang lahat ng manggagamot sa kaharian, ngunit walang nakahandusay ng kanyang karamdaman.
Isang matandang ermitanyo ang nagpahiwatig na ang tanging lunas ay ang awit ng Ibong Adarna. Ang ibong ito ay matatagpuan sa Bundok Tabor – isang lugar na puno ng hiwagang bato, tinik, at ilusyon. Kapag umawit ang Adarna, natutulog ang sinumang makarinig, at ang dumi nito ay nakapagpapagaling ng anumang karamdaman. Ngunit may kapalit: sinumang lalapit dito ay magiging bato kung hindi handa.
